انواع بلاکچین – جلسه سیزدهم (+ویدئو)

0 685

انواع بلاکچین: عمومی، خصوصی، کنسرسیومی

اکثر بلاکچین­‌هایی که تا کنون در مورد آنها صحبت کرده‌ایم بلاکچین‌های عمومی بوده‌­اند. بیت‌کوین و اتریوم شبکه‌های باز عمومی هستند که هر کسی قادر به پیوستن به آنهاست. اما همه شبکه­‌ها به این صورت نیستند. بلاکچین‌ها در انواع مختلفی ظاهر می‌شوند. سه نوع اجازه دسترسی به آنها وجود دارد: عمومی (همان‌هایی که قبلا در موردشان صحبت کردیم)، کنسرسیوم (consortium) یا مجوز مشترک (shared permission) و خصوصی(private).

 

بلاکچین کنسرسیومی

از نظر فنی، هم بلاکچین‌های کنسرسیومی و هم بلاکچین‌های خصوصی به عنوان مجوز (permission) شناخته می‌شوند، چون برای دسترسی به آنها به مجوز نیاز است.

بنابراین، برخلاف بلاکچین‌­های عمومی که به هرکسی اجازه دانلود نرم افزار و ایجاد یک گره را می­‌دهند، بلاکچین‌­های کنسریومی، تنها به اعضای خاصی اجازه ایجاد گره می‌­دهند. به این ترتیب گره­‌ها برای پیوستن به شبکه، به مجوز نیاز دارند و به همین دلیل است که به بلاکچین کنسرسیومی، بلاکچین «با مجوز مشترک» نیز می­‌گویند.

برای مثال ممکن است شما یک بلاکچین کنسرسیومی داشته باشید که در آن سه شرکت و قانون­‌گذار دولت، اداره گره­‌ها را بر عهده دارند. در این حالت شما می‌­توانید بلاکچین خود را طوری تنظیم کنید که هر تراکنش باید به امضای هر چهار نهاد برسد و همه نهادها بدون نیاز به دسترسی به دفاترحساب داخلی سازمان کنسرسیوم، به دفاترحساب تراکنش‌ها دسترسی داشته و آنها را حسابرسی کنند. این محیط، به عنوان یک محیط با اعتماد کم در نظر گرفته می­‌شود. در اینجا سازمان‌ها به هم اعتماد دارند ولی این به معنای اعتماد کامل نیست. قدرت در هیچ یک از شرکت­‌ها متمرکز نشده و مردم نمی‌­توانند تراکنش‌ها را ببینند.

 

بلاکچین خصوصی

بلاکچین­‌های خصوصی یک قدم جلوتر هستند. در بلاکچین خصوصی، معمولاً درجه اعتماد بالاتری وجود دارد. این نوع بلاکچین بسیار شبیه به یک سیستم متمرکز است با این تفاوت که سطح بالایی از قابلیت حسابرسی را فراهم می‌­کند زیرا تراکنش‌­ها قابل مشاهده هستند، اما  فقط برای کسانی که اجازه دسترسی به آنها را دارند.

در بسیاری از روش‌­ها، بلاکچین­‌های خصوصی فقط یک سری پایگاه داده هستند. با این حال بلاکچین­‌ها با بهره­‌مندی از قابلیت حسابرسی رمزنگاری شده، تغییرناپذیری بیشتر و هویت مربوط به تراکنش‌­ها، ساخته شده‌­اند. هر تراکنش و تغییرات آن را می­‌توان در طول زمان و تا رسیدن به بخش خاصی ردیابی کرد. به طور معکوس باید گفت این حقیقت، لزوما در مورد پایگاه داده­‌های معمولی صدق نمی‌­کند زیرا در آنها می‌­توان داده‌­ها را اضافه، حذف و تغییر داد و لزوماً قابل ردیابی نیستند.

بلاکچین خصوصی به طور خاص توسط توسعه دهندگان مورد استفاده قرار می­‌گیرد تا با آن نمونه، بلاکچین خود را از طریق تست نرم افزار و آزمایش نمونه­‌های اولیه، راه اندازی و کنترل کنند.

توجه داشته باشید که عملکرد بلاکچین‌های خصوصی و کنسرسیومی اغلب بسیار بهتر است چون آنها برای ایجاد توافق به اثبات انجام کار تکیه ندارند و محیط آنها مورد اعتمادتر است. هم‌چنین به این نکته توجه داشته باشید که بلاکچین­‌های کنسرسیومی گاهی اوقات با نام مجوز مشترک و بلاکچین‌های خصوصی نیز با نام مجوز، خوانده می‌شوند.

نکته کلیدی که باید بدانید این است که یک نوع از انواع بلاکچین­‌ها، کاملا باز و عمومی است. یکی به چند نهاد رقابتی محدود شده و دیگری، به چند یا یک نهاد قابل اعتماد محدود شده است.

عمومی، کنسرسیومی و خصوصی.

 

تعامل‌پذیری (interoperability) بلاکچین‌ها با یکدیگر در یک زیست بوم (Ecosystem)

اکنون که سه زیرساخت اصلی بلاکچین را می­‌شناسید، می‌­توانیم در مورد تعامل‌پذیری (interoperability) توسط بلاکچین نیز صحبت کنیم. تعامل­‌پذیری، مبتنی بر این ایده است که بلاکچین‌­ها بتوانند با یکدیگر تعامل داشته باشند.

تاکنون در این دوره، بلاکچین­‌های مختلفی را بعنوان یک زیست­‌بوم (Ecosystem) مجزا از سایرین، مورد بحث قرار دادیم. با این حال، تلاش‌هایی برای اتصال دادن بلاکچین­‌ها با یکدیگر برای ارائه خدمات شفاف‌تر، در حال انجام است. به عنوان مثال شما می‌توانید یک app روی بلاکچین اتریوم داشته باشید که با بیت­‌کوین کار کرده و شفافیت بیشتری را برای کاربر فراهم کند. تنها چیزی که در اینجا باید به خاطر بسپارید این است که نیازی نیست بلاکچین‌­ها  به صورت جزایر جدا ازهم باشند. پروژه‌های زیادی در دست انجام هستند تا بلاکچین­‌های مخلتف را با روش‌های بدیع و قدرتمند به هم پیوند دهند.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.