کیف پول ، صرافی و تراکنش – جلسه هفدهم (+ویدئو)

0 651

کیف پول (Wallet) و کلیدهای خصوصی و عمومی

بسیاری از مردم تجربه کار با بلاکچین ، به ویژه کیف پول (Wallet) بلاکچین بیت­‌کوین را دارند.

کیف پول، یک استعاره است. کیف پول شما واقعاً حاوی بیت­‌کوین نیست بلکه بیشتر شبیه به زنجیره‌­ای از کلیدهای خصوصی (Private Key) است که هر کلید آن، مرتبط با یک آدرس کلید عمومی (Public Key) می­‌باشد.

شما هرچندتا کلید که بخواهید می­‌توانید در کیف پول خود داشته باشید.

کلید خصوصی درست شبیه به یک عدد بزرگ است که به لحاظ رمزنگاری مرتبط با یک آدرس کلید عمومی می‌­باشد که آن هم خودش یک عدد بزرگ است.

کلیدهای خصوصی شما این اجازه را می‌­دهند که شما به شبکه بلاکچین اثبات کنید خودتان مالک سکه­‌هایی هستید که به آدرس­‌های عمومی تطبیق داده شده مرتبط هستند.

شما برای استفاده از اطلاعات درون کیف پول روی شبکه، باید برخی از نرم­‌افزارها را مورد استفاده قرار دهید.

به یاد بیاورید کیف پول شما حاوی ارز نیست بلکه شامل کلیدهایی است. این دقیقاً شبیه همان چیزی است که برای یک کلید خصوصی و آدرس آن اتفاق می­‌افتد.

من همین الان آنها را تولید کرده‌­ام. اگر چه ممکن است اینطور به نظر برسد که کیف پول، یک جفت کلید عمومی-خصوصی است ولی واقعاً اینطور نیست بلکه، حداقل در مورد بیت­‌کوین، آدرس از کلید عمومی مشتق شده است. بنابراین شما می­‌توانید آدرس‌­های متفاوتی داشته باشید که توسط یک کلید مورد تملیک قرار می‌­گیرند.

در برخی بلاکچین­‌ها، همچون اتریوم، آدرس، خودش یک کلید عمومی رمزنگاری شده است. البته حالا که شما یک کلید خصوصی دارید می­‌توانید بر هر سکه­‌ای که به این آدرس کلید عمومی نسبت داده شده است کنترل داشته باشید زیرا آن کلید خصوصی، تنها روشی است که به واسطه آن، سیستم می­‌تواند بفهمد کسی مالک کلید عمومی هست یا نیست.

کلیدها شبیه رشته­‌های طولانی از حروف هستند ولی در حقیقت، خیلی بزرگ هستند. به عبارت دیگر، کلیدها اعداد بزرگی هستند که برای راحتی به شکل حروف کدگذاری شده‌­اند.

من همین الان می­‌توانم کلیدها را تولید کرده و شروع به استفاده از آنها در شبکه بیت­‌کوین کنم. نیاز به هیچ گشودن حسابی نیست. به محض آنکه پول به آن آدرس عمومی واریز شد شبکه متوجه خواهد شد که آن آدرس، مرتبط با پول می­باشد. ولی فقط وقتی شما کلید خصوص رمزنگاری شده‌­ای را داشته باشید که با آن مطابقت داشته باشد شبکه به شما اجازه خواهد داد که بر آنها کنترل داشته باشید.

ارز در حقیقت روی شبکه ذخیره شده و هرگز روی کیف پول نیست. سکه‌­ها خودشان واقعاً ذخیره نمی­‌شوند بلکه تراکنش‌­ها ذخیره می­‌شوند.

آنچه شما در حال معامله (Trading) هستید در واقع مالکیت بر روی توکن­‌ها است. توکن‌­ها در هر زمانی و با هر روشی که ایجاد شده باشند، مثلاً ماینینگ (استخراج)، باز هم قابل ردیابی خواهند بود.

اگر مثلاً Alec پنج بیت­‌کوین را به Bob منتقل کند آنگاه یک جستجوی پسرو بر روی بلاکچین انجام می­‌شود و این جستجو ادامه می‌­یابد تا زمانی که روشن شود Alec در زمان­‌های گذشته به اندازه کافی بیت‌کوین دریافت کرده است تا این تراکنش را انجام دهد.

بلاکچین هیچگونه موجودی حساب بانکی ندارد بلکه صرفاً لیستی از اعتبارات و بدهی­‌ها دارد. شما تا آنجایی که لازم است به عقب برمی­‌گردید تا اطمینان حاصل کنید که تراکنش قابل انجام است.

کلیدهای خصوصی که شما در کیف پول خود دارید به شما اجازه می‌­دهند اثبات کنید که بر روی سکه­‌های منتسب به آدرس مربوط به آنها کنترل دارید و سپس می‌­توانید تملک آنها را به آدرس مرتبط با شخص دیگری بسپارید. در آن صورت، هرکسی که دارنده آن آدرس باشد می­‌تواند آنها را کنترل کرده و آنها را به شخص دیگری واگذار کند و همینطور الی آخر.

مثالی که در بخش قبلی زدیم شامل لیست نام­‌ها نبود و به جایش لیست آدرس‌­ها قرار داشت. رمزنگاری کلید عمومی و امضا، فرآیندهایی هستند که در پشت صحنه اجرا می­‌شوند تا سکه­‌ها را امن نگه دارند.

انواع و اقسام زیادی از کیف پول وجود دارد. مثلاً می‌­تواند روی یک تکه کاغذ باشد، درست همان کاری که خیلی از مردم انجام می­‌دهند.

ایده این است که کلیدهای خصوصی خود را امن نگه دارید.

هر کیف پولی که offline است، مثلاً کاغذی یا واقع بر روی یک رایانه غیرمتصل، امن­‌تر از کیف پول اینترنتی است که روی گوشی سیار یا کامپیوتر شخصی قرار دارد.

انواعی از کیف پول­‌های سخت‌­افزاری وجود دارند که تلفیق خوبی از سهولت و امنیت را با خود به ارمغان آورده‌­اند. آنها همان امنیتی را فراهم می­‌کنند که شما به واسطه رایانه­‌های غیرمتصل به اینترنت از آن برخوردار هستید، ضمن اینکه استفاده از آنها خیلی آسان­تر بوده و رابط کاربری آنها نیز خیلی بهتر از یک تکه کاغذ است!

صرافی‌­ها (Exchanges) مکان­‌هایی هستند که عموماً شما در آنها می‌­توانید ارزرمزها را خرید و فروش کنید.

معامله یک نوع ارز با انواع دیگر می­‌تواند برای شما یک کیف پول فراهم کند. در صرافی­ها شما می‌­توانید ارز محلی کاغذی یا اصطلاحاً فیات خود را به یک ارزرمز تبدیل کنید و مثلاً بیت­‌کوین را به اتر تبدیل کنید. صرافی­‌ها خریداران و فروشندگان را دقیقاً مثل بورس به هم متصل می‌­کنند.

هنگام کار با صرافی‌­ها باید خیلی محتاط باشید زیرا این صنعت تقریباً جدید و خیلی پویا و مرتب در حال تغییر است.

اگر آنها پول شما را اخاذی کنند دیگر بعید است دوباره به پول خود دست پیدا کنید!

اگر شما قصد دارید ارز معامله کنید رفتن به صرافی فکر خوبی است اما توکن­‌ها را به یک کیف پول خصوصی امن­‌تر منتقل کنید.

مهمترین چیزی که باید بفهمید همان آدرس حساب شما است. آدرسی که شما توسط آن به بیت­‌کوین­‌های مورد تملک خود مرتبط شده­‌اید و آدرسی که شما توسط آن، بیت­‌کوین دریافت می‌­کنید هر دو کلیدهای عمومی هستند که با یک کلید خصوصی تطبیق داده شده‌­اند و فقط شما دارنده آنها هستید. این آدرس عمومی به دو روش مورد استفاده قرار می‌­گیرد. این آدرس برای تایید این موضوع به کار می‌رود که شما یک تراکنش را با کلید خصوصی خود امضا کرده­‌اید و همچنین برای این به کار می‌­رود که تایید کند پول کافی برای انجام انتقال‌­ها در اختیار دارید.

در حین یک معامله (Trading) دقیقاً چه اتفاقاتی بر روی کیف پول رخ می‌­دهد؟

وقتی شما یک تراکنش را روی شبکه اعلام می­‌کنید آن تراکنش به یک استخر مرکزی به نام mempool که حاوی تراکنش­‌های پردازش نشده است می­‌رود.

ماینرها از طریق این استخر، تراکنش‌­ها را می­‌بینند و تلاش می­‌کنند آنها را به داخل یک بلاک آورده و سپس با تغییر دادن نانس اقدام به ایجاد یک بلوک معتبر نمایند. این مساله را در درس قبلی مورد بررسی قرار دادیم.

اما ماینرها قبل از هر چیز، راستی‌­آزمایی می­‌کنند تا مطمئن شوند که تراکنشی که آنها در آن دست دارند معتبر است یا نه. برای اینکه تراکنش، مورد راستی­‌آزمایی قرار گیرد ماینرها بررسی می­‌کنند که آیا بیت­‌کوین کافی به آدرسی که شما دارید برای تراکنش از آن استفاده می‌­کنید نسبت داده شده است یا خیر. آنها همچنین تراکنشی را که شما نسبت داده‌­اید رمزگشایی می­‌کنند تا مطمئن شوند که آیا دارنده کلید خصوصی، یعنی احتمالاً شما، همان کسی هست که آن را آغاز نموده یا خیر.

ماینر پس از راستی­‌آزمایی همه تراکنش­‌های بلوک­ خود، شروع به عمل ماینینگ می­‌کند.

هر ماینر احتمالاً بر روی مجموعه‌­های متفاوتی از تراکنش‌­های موجود در استخر mempool عملیات انجام می­‌دهد.

وقتی ماینر، بلوک معتبری را یافت آن را به یک گره ارسال می­‌کند. آن گره نیز به نوبه خود، بلوک مذکور و تراکنش‌­های درون آن را مورد راستی‌­آزمایی قرار می­‌دهد و اگر معتبر بود آن را به سایر گره­‌هایی که به او متصل هستند ارسال می‌­کند. این عمل به طور بازگشتی توسط سایر گره‌­ها نیز انجام می‌­شود و الی آخر.

به محض تکمیل این فرآیند، تراکنش­‌های پردازش شده از استخر mempool حذف شده و شبکه مشاهده می‌­کند که سکه‌­های منتقل شده توسط شما حالا دیگر به یک آدرس جدید، مرتبط و منتسب شده‌اند. این بدان معنا است که شما دیگر مالک سکه­‌های مذکور نیستید بلکه آنها به صاحب آدرسی تعلق دارند که شما سکه­‌ها را برایش ارسال کرده بودید! به عبارت دیگر، سکه­‌ها به شخصی تعلق دارند که کلید خصوصی آن آدرس را دارا است.

تراکنش‌­ها یکی از مفاهیم اساسی بلاکچین هستند ولی آنچنانکه در دروس بعدی خواهیم دید تراکنش‌­ها می‌­توانند پیچیده‌­تر از این نیز باشند، درست همانگونه که در اتریوم هست.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.